ปัจจัยหนึ่งที่สำคัญต่อความสำเร็จที่เกิดขึ้นคือ ความ “ศรัทธา” ที่มีต่อการทำงาน เพราะทำให้เขาพร้อมจะทุ่มเทให้กับงานอย่างเต็มที่ และแก้ไขปัญหาทุกอย่างผ่านความศรัทธา  เกิดจากศรัทธาต่อสิ่งที่ตัวเองทำ จะทุ่มเทให้ ใช้ความศรัทธาแก้ปัญหาทุกอย่าง และ “ทีมเวิร์ค” ก็มีความสำคัญมากเช่นกัน นอกจากนี้การขวยขวายหาการเรียนรู้อยู่เสมอช่วยพัฒนาศักยภาพและเข้าใจตนเองมากขึ้นเรื่อยๆ

การมีโอกาสได้ทำงานในพื้นที่ชุมชนอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขาเรียนรู้ว่าชุมชนส่วนใหญ่นั้นมี “ทุนทางสังคม”อยู่เป็นจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นทุนทางปัญญา วัฒนธรรม หรือมนุษย์ซึ่งสามารถพึ่งพาตนเองได้โดยไม่ต้องพึ่งหน่วยงานรัฐแต่เพียงอย่างเดียว หากมี “กระบวนการ” สร้างการมีส่วนร่วมระหว่างคนในชุมชนก็จะสามารถมองเห็นแนวทางในการจัดการ ปัญหาในชุมชนของตนเองได้ รวมทั้งจะก่อให้เกิดการพัฒนาที่ยั่งยืนอีกด้วย ซึ่งต่างจากก่อนหน้านี้ที่โอมคิดว่าชุมชนต้องเป็นฝ่ายรับอย่างเดียว เช่น การบริจาคสิ่งของต่างๆ อันมาจากความคิดที่ว่าคนเมืองมีศักยภาพมากกว่าชนบท แต่ในความเป็นจริงแล้วคนในพื้นที่เองก็มีความคิดที่ดีได้เช่นกัน การให้ความเชื่อเหลือโดยที่ผู้รับไม่ต้องการอาจเป็นเรื่องเปล่าประโยชน์ โอมเห็นว่าคนชนบทมีศักยภาพและพึ่งพาตนเองน้อยกว่าคนเมือง

ประสบการณ์ ครั้งสำคัญหนึ่งที่โอมได้เล่าคือ ตอนที่ทำเตาเผาขยะในชุมชน โอมพบว่าภูมิปัญญาชาวบ้านนั้นดีกว่าที่เขาเองได้วางแผนไว้มาก เตาเผาที่เกิดขึ้นไม่ได้มาจากความคิดของเขาอย่างเดียว แต่มีความคิดของคนในพื้นที่เป็นหลัก เป็นวิธีการที่ชาวบ้านผสมภูมิปัญญาท้องถิ่นซึ่งเกิดจากการสั่งสมมานานและมี ความเหมาะสมมากกว่าทฤษฎีต่างๆที่เขาเคยร่ำเรียนในตำรา นอกจากนั้นกระบวนการมีส่วนร่วมดังกล่าวยังช่วยให้คนในพื้นที่รู้สึกถึงความ เป็นเจ้าของมากขึ้นด้วย  

แรง บันดาลใจในการทำกิจกรรมเพื่อสังคมของโอม ส่วนหนึ่งมาจากครอบครัวที่ให้อิสระในการทำสิ่งต่างๆ โดยมีเงื่อนไขอย่างเดียวคือต้องไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน ครอบครัวมีส่วนอย่างยิ่งในการให้คำแนะนำในการทำกิจกรรมเพื่อสังคมและชุมชน และอีกส่วนหนึ่งที่มีความสำคัญต่อเขาคือ เพื่อนอาสาสมัครซึ่งร่วมด้วยช่วยกันทำงาน รวมถึงคนในพื้นที่ชุมชนที่เขาได้เข้าไปทำงานด้วย ก็เป็นแรงใจสำคัญที่ทำให้โอมรู้สึกว่าต้องทำให้พวกเขาเข้มแข็งขึ้นได้อย่าง แท้จริง

วิทยาลัยสหวิทยาการ
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิทยาเขตลำปาง 
วีระ นากระโทก